Η λέξη «τζιν» δημιουργήθηκε το 1800 και αναφερόταν σε ένα βαμβακερό ύφασμα, που χρησιμοποιείται για παντελόνι.
Τα πρώτα τζιν χρησιμοποιήθηκαν από άντρες ανθρακωρύχους και καουμπόηδες.
Μέχρι τον 20ο αιώνα, το «jean» ήταν ο όρος για μια μεγάλη ποικιλία από βαμβακερά ή τζιν «άτυπα» παντελόνια.
Η εμφάνιση του τζιν
Η εμφάνιση του τζινΤα πιο αναγνωρίσιμα, κλασικά τζιν όπως τα έχουμε γνωρίσει, φτιαγμένα από βαμμένο indigo denim με τσέπες, κατοχυρώθηκαν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1873.
Δημιουργοί ήταν ο Jacob Davis και ο Levi Strauss, ιδιοκτήτης ενός οίκου χονδρικής πώλησης υφασμάτων στο Σαν Φρανσίσκο.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, έγιναν βελτιώσεις στο σχεδιασμό.
Ο Strauss πρόσθεσε ένα διπλό τόξο από πορτοκαλί ραφές για περαιτέρω ενίσχυση στις τσέπες και για να τα αναγνωρίσει ως Levi’s.
Οι βρόχοι ζώνης εμφανίστηκαν το 1922 και τα φερμουάρ αντικατέστησαν το κουμπί σε ορισμένα στιλ το 1954.
Όταν το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των Strauss και Davis έληξε το 1890, άλλοι κατασκευαστές ήταν ελεύθεροι να αναπαράγουν το στιλ.
Το OshKosh B’Gosh εισήλθε στην αγορά το 1895, το Blue Bell (αργότερα Wrangler) το 1904 και το Lee Mercantile το 1911.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τα τζιν Lee Union-Alls ήταν τυπική έκδοση για όλους τους εργάτες του πολέμου.
Οι επόμενες δεκαετίες για το blue jean
Το Χόλιγουντ βοήθησε να οριστικοποιηθεί το blue jean στις δεκαετίες του 1920 και του 1930.
Ουσιαστικά το διαφήμισε μέσω όμορφων τύπων που έπαιζαν τον καουμπόη, όπως ο Τζον Γουέιν και ο Γκάρι Κούπερ.
Αυτή η λαμπερή νέα εικόνα επηρέασε τους καταναλωτές που αναζητούσαν casual ρούχα, για να φορέσουν τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.
Φωτογραφίες με διάσημες ηθοποιούς, όπως η Ginger Rogers και η Carole Lombard φορώντας τζιν βοήθησαν να πείσουν τις γυναίκες ότι το στιλ ήταν και για εκείνες.
Στη δεκαετία του 1930, η Vogue έδωσε τη σφραγίδα της έγκρισής της, αποκαλώντας τα τζιν «Western chic».
Το 1942, η Αμερικανίδα σχεδιάστρια Claire McCardell πούλησε περισσότερα από 75.000 κομμάτια, από το τζιν φόρεμά της, το Popover.
Ωστόσο, μόλις τη δεκαετία του 1950 τα τζιν συνδέθηκαν με την επαναστατική νεολαία κατά του κατεστημένου.
Ο Μάρλον Μπράντο και ο Τζέιμς Ντιν έκαναν δημοφιλή την εικόνα του εφηβικού είδωλου με τζιν με τεράστια σεξουαλική απήχηση.
Επίσης οι φεμινίστριες και οι διοργανώτριες ελευθεριών των γυναικών επέλεξαν τα μπλε τζιν ως τρόπο για να επιδείξουν την ισότητα των φύλων.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε επίσης να ενδιαφέρεται και η υψηλή μόδα.
Ο πρώτος σχεδιαστής του μπλε τζιν
Ο πρώτος σχεδιαστής του μπλε τζινΤο 1976, ο Calvin Klein έδειξε μπλε τζιν στην πασαρέλα και έγινε ο πρώτος σχεδιαστής που το έκανε.
Η Gloria Vanderbilt παρουσίασε τα επιτυχημένα τζιν της το 1979.
Στη δεκαετία του 1980, η προκλητική καμπάνια Calvin Klein της Brooke Shields και οι αποπνικτικές διαφημίσεις της Claudia Schiffer για το Guess βοήθησαν να δώσουν στο blue jean ένα νέο είδος σαγηνευτικής δυνατότητας.
Μέχρι τη δεκαετία του 1990, οίκοι μόδας όπως οι Versace, Dolce & Gabbana και Dior είχαν επίσης εισέλθει στην αγορά των jean.
Σήμερα, σχεδόν όλες οι ετικέτες πολυτελείας και οι σχεδιαστές υψηλής μόδας έχουν δείξει τζιν στην πασαρέλα.
Υπάρχουν φθηνά και ακριβά τζιν.
Βρίσκουμε όμως και πληθώρα από στιλ, φαρδιά, ψηλόμεσα, σκούρα και ανοιχτόχρωμα.
«Έχω πει συχνά ότι θα ήθελα να είχα εφεύρει τα μπλε τζιν», είπε ο Yves Saint Laurent στο New York Magazine τον Νοέμβριο του 1983.
«Έχουν έκφραση, σεμνότητα, σεξουαλικότητα και απλότητα».
