Ο παιδικός καρκίνος είναι ο χειρότερος εφιάλτης κάθε γονιού.
Παρότι είναι πολύ πιο σπάνιος από τον καρκίνο στους ενήλικες, δεν είναι απίθανο να προσβάλλει ένα παιδί στα πρώτα στάδια της ζωής του ή ακόμη και από τη γέννησή του.
Ο συχνότερος τύπος καρκίνου που συναντάται στα παιδιά είναι ο καρκίνος στο αίμα, η κοινώς αποκαλούμενη λευχαιμία.
Η λευχαιμία μπορεί να διαγνωστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και συνήθως εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 2-6 χρονών και είναι λίγο συχνότερη στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια.
Όταν ένα παιδί έχει λευχαιμία, ο μυελός των οστών, αρχίζει να παράγει λευκά αιμοσφαίρια που δεν ωριμάζουν φυσιολογικά και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα.
Τα μη φυσιολογικά κύτταρα πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα και δεν μπορούν να διαδραματίσουν τις φυσιολογικές τους λειτουργίες.
Οι τρεις τύποι παιδικής λευχαιμίας που απαντώναι συχνότερα είναι:
– Η Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία (ΟΛΛ): Ο μυελός των οστών παράγει λεμφοκύτταρα που δεν ωριμάζουν σωστά.
Τα λεμφοκύτταρα καταλαμβάνουν χώρο εις βάρος των φυσιολογικών κυττάρων, δεν μπορούν να καταπολεμήσουν τις λοιμώξεις, ενώ σε μερικές περιπτώσεις , προσβάλλουν επίσης τον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό κι άλλα όργανα.
– Η Οξεία Μυελογενής ή Μυελοβλαστική Λευχαιμία (ΟΜΛ): Ο μυελός των οστών παράγει περισσότερα τέτοια κύτταρα τα οποία δεν ωριμάζουν φυσιολογικά, πολλαπλασιάζονται εις βάρος των φυσιολογικών κυττάρων και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις λοιμώξεις.
– Η Χρόνια Μυελογενής Λευχαιμία (ΧΜΛ): Στους ασθενείς παρατηρείται μια συγκεκριμένη χρωμοσωμική ανωμαλία, στην οποία μέρος του χρωμοσώματος 9 αποσπάται και συνδέεται με το χρωμόσωμα 22, με επακόλουθο την ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ των δύο αυτών χρωμοσωμάτων.
Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι γνωστή η αιτία που προκαλεί τη νόσο.
Αυτό σημαίνει ότι γονιδιακές μεταλλάξεις και ανωμαλίες χρωμοσωμάτων στη λευχαιμία εμφανίζονται τυχαία και δεν βρίσκονται σε άλλα κύτταρα του οργανισμού.
Η πλειοψηφία των ασθενών με Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία αναπτύσσουν τη νόσο χωρίς προηγούμενη έκθεση σε γνωστούς λευχαιμιογόνους παράγοντες όπως είναι η ραδιενέργεια.
Παράγοντες όπως η έκθεση σε ορισμένους ιούς, περιβαλλοντικούς παράγοντες, χημικές ουσίες και διάφορες λοιμώξεις έχουν συσχετιστεί με βλάβες στο ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν έχει τεκμηριωθεί να αποτελεί σαφή αιτία ανάπτυξης στα παιδιά.
Ποια συμπτώματα έχει;
Όταν εμφανίζεται η λευχαιμία, τα μη-φυσιολογικά λευκά αιμοσφαίρια αρχίζουν να αναπαράγονται με ταχείς ρυθμούς και υπερισχύουν των υγιών κυττάρων.
Κάθε παιδί μπορεί να έχει διαφορετικά συμπτώματα, ωστόσο εκείνα που εμφανίζονται συχνότερα είναι:
- Αναιμία
- Αιμορραγία και/ή εκχυμώσεις (μώλωπες)
- Υποτροπιάζουσες Λοιμώξεις
- Πόνος στα οστά και στις αρθρώσεις
- Πόνος στην κοιλιά
- Διογκωμένοι λεμφαδένες
- Δύσπνοια
