Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι μια παθολογία που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και πιο συγκεκριμένα τις θήκες μυελίνης που περιβάλλουν τους νευρώνες και διασφαλίζουν τη διάδοση των νευρικών παλμών.
Ποιες είναι λοιπόν οι συνέπειες της σκλήρυνσης κατά πλάκας και πώς εκδηλώνεται αυτή η αυτοάνοση ασθένεια;
Σκλήρυνση κατά πλάκας: Ορισμός
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια ασθένεια στην οποία ορισμένες δομές του κεντρικού νευρικού συστήματος καταστρέφονται.
Για να κατανοήσουμε πλήρως αυτή τη νόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) αποτελείται από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό και ότι αποτελεί την αρχή όλων των γνωστικών (διανοητικών) και ευαίσθητων (5 αισθήσεις) λειτουργιών αλλά και όλων των κινήσεων (εκούσιες ή ακούσιες), ελέγχοντας τους μυς.
Όλες αυτές οι λειτουργίες καθίστανται δυνατές με τη μετάδοση πληροφοριών μέσω των νευρώνων.
Για να επιταχυνθεί η διέλευση των νευρικών παλμών, οι άξονες, οι οποίοι είναι προεκτάσεις των νευρώνων, τυλίγονται σε μια θήκη μυελίνης.
Ωστόσο, σε περίπτωση σκλήρυνσης κατά πλάκας, οι θήκες μυελίνης καταστρέφονται, έτσι ώστε η μετάδοση των νεύρων να είναι λιγότερο αποτελεσματική και λιγότερο γρήγορη.
Είναι μια αυτοάνοση ασθένεια, διότι το ίδιο το σώμα καταστρέφει τον εαυτό του κατά κάποιο τρόπο.
Αυτό συμβαίνει επειδή το ανοσοποιητικό σύστημα θεωρεί λανθασμένα τη μυελίνη ως ξένο σώμα, γεγονός το οποίο προκαλεί φλεγμονή.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας εκφράζεται με φλεγμονώδεις επιθέσεις και οδηγεί τελικά σε καταστροφή του ΚΝΣ.
Συμπτώματα σκλήρυνσης κατά πλάκας
Τα συμπτώματα που προκύπτουν από τη σκλήρυνση κατά πλάκας είναι εξαιρετικά μεταβλητά ανάλογα με τους νευρώνες που επηρεάζονται.
Γενικά, υπάρχει σημαντική κόπωση (κατά την έναρξη της νόσου), και πολύ συχνά καταθλιπτικά επεισόδια, καθώς και δυσκολία συγκέντρωσης.
Στη συνέχεια, άλλα συμπτώματα σταδιακά εμφανίζονται κατά τη διάρκεια των εξάρσεων και στη συνέχεια υποχωρούν για αρκετές εβδομάδες.
Παρατηρούνται συγκεκριμένα:
– κινητικές διαταραχές (πολύ συχνές) που οδηγούν σε μυϊκή αδυναμία και διαταραχές συντονισμού (αδεξιότητα, διαταραχές ισορροπίας κ.λπ.).
– μείωση της ευαισθησίας (στο 25% των περιπτώσεων) με πόνο, μυρμήγκιασμα στα άκρα ή ακόμη και δυσκολία διάκρισης του καυτού από το κρύο.
– διαταραχές της όρασης (στο 30% των περιπτώσεων) που έχουν ως αποτέλεσμα μειωμένη όραση (εάν ο πόνος σχετίζεται με αυτό, μιλάμε για οπτική νευρίτιδα).
Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας
Σε περίπτωση εμφάνισης πολλαπλής σκλήρυνσης, χρησιμοποιούνται κορτικοστεροειδή.
Όταν χορηγείται ως έγχυση υψηλής δόσης, η κορτιζόνη βοηθά στη μείωση της έντασης και της διάρκειας της εξάπλωσης.
Αυτή ωστόσο είναι μια εφάπαξ θεραπεία.
Ως βασική θεραπεία, εγχέονται βήτα ιντερφερόνες (εβδομαδιαία) που μειώνουν τη συχνότητα των υποτροπών κατά το ένα τρίτο.
Επιπλέον, τα συμπτώματα αντιμετωπίζονται μεμονωμένα: αναλγητικά κατά του πόνου, αντικαταθλιπτικά και / ή ψυχοθεραπεία σε περίπτωση κατάθλιψης, φυσιοθεραπεία σε περίπτωση μυϊκής δυσκαμψίας κ.λπ.
