Προβλέποντας τον Θάνατο ή τα Όρια της Τεχνητής Νοημοσύνης

Τα αρχαία μαντεία συμβαδίζουν με την Τεχνητή Νοημοσύνη;

Αυτό υποδηλώνει η φιλοδοξία ορισμένων Δανών επιστημόνων, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι έχουν αναπτύξει μία «αριθμομηχανή πεπρωμένου» με τεχνητή νοημοσύνη, ικανή να προβλέψει την ώρα του θανάτου καθενός ή σχεδόν.

6 ερευνητές του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας εξέτασαν το προσδόκιμο ζωής του ανθρώπου, αναλύοντας δεδομένα από 6 εκατομμύρια Δανούς (ηλικία, υγεία, εκπαίδευση, απασχόληση, εισόδημα και άλλα γεγονότα ζωής).

Life2vec

Ανήγαγαν έναν αλγόριθμο, που ονομάζεται Life2vec κάτι όχι ιδιαίτερα σοβαρό αφού η εργασία τους δημοσιεύτηκε πριν από λίγους μήνες στο πολύ σοβαρό περιοδικό “Nature Computational Science“.

Η ιστορία των ιατρικών ραντεβού, των διαγνώσεων, του εισοδήματος, της εκπαίδευσης, της απασχόλησης, του χρόνου εργασίας είναι πληροφορίες που σχηματίζονται σαν μια μεγάλη πρόταση που συνοψίζει την ιστορία μιας ανθρώπινης ζωής σε μια σειρά γεγονότων και περιστάσεων και από την ανάλυση αυτών των πληροφοριών της ζωής μεταγράφονται αλληλουχίες γεγονότων από όπου έγιναν αυτές οι προβλέψεις.

Αφομοιώνοντας λοιπόν όλα αυτά τα δεδομένα το Life2vec μπόρεσε να προβλέψει σωστά, στο 78% των περιπτώσεων, τους θανάτους που σημειώθηκαν μέχρι το 2020, δηλαδή κατά τα πρώτα 4 χρόνια της μελέτης.

Στον ιστότοπο του Life2vec, οι σχεδιαστές του δέχονται ήδη ορισμένες ερωτήσεις χρηστών, όπως αν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν για να προβλέψουν το προσδόκιμο ζωής τους.

Δυστυχώς, σύμφωνα με τις απαντήσεις, το μοντέλο μπορεί να κάνει προβλέψεις μόνο με βάση τις ακολουθίες που έχει ήδη δει κατά τη διάρκεια της εκπόνησης της μελέτης συνεπώς εφόσον δεν συνδέεται με πραγματικά προσωπικά δεδομένα, δεν μπορούν αυτές να είναι πραγματικές συνεπώς είναι μόνο αποτελέσματα δειγμάτων.

Με άλλα λόγια, αν θέλετε να σηκώσετε το πέπλο στο προσδόκιμο ζωής σας, προχωρήστε έχοντας πρόσβαση μόνο στο συγκεκριμένο πεπρωμένο ενός ανώνυμου Δανού που εξαφανίστηκε.

Δεν αρκεί λοιπόν μόνο το “γνώθι σαυτόν” που ειπώθηκε από τον Σωκράτη, για να δεχτούμε την αδυσώπητη πραγματικότητα του πεπρωμένου μας.