Σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού, η ορμονική θεραπεία είναι απαραίτητη.
Αυτό συμβαίνει επειδή τα φάρμακα του θυρεοειδούς στοχεύουν στη συμπλήρωση της κακής λειτουργίας του θυρεοειδούς.
Αλλά αυτές οι θεραπείες του θυρεοειδούς δεν είναι χωρίς παρενέργειες.
Οι κίνδυνοι αλληλεπιδράσεων φαρμάκων με τις θυρεοειδικές ορμόνες
Οι ορμόνες του θυρεοειδούς που συνταγογραφούνται για τη θεραπεία του υποθυρεοειδισμού (ή μετά την πλήρη αφαίρεση του θυρεοειδούς) μπορεί να αλληλεπιδράσουν με άλλες θεραπείες φαρμάκων.
Τα κύρια φάρμακα που μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα είναι: τα από του στόματος αντισυλληπτικά, τα αντιόξινα (για την καταπολέμηση της καούρας και της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης), τα συμπληρώματα σιδήρου (συνταγογραφούνται για παράδειγμα σε περίπτωση αναιμίας), τα φάρμακα κατά της υψηλής αρτηριακής πίεσης ή τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ).
Είναι επομένως απαραίτητο ο γιατρός να ενημερωθεί για όλες τις θεραπείες που λαμβάνονται παράλληλα για την προσαρμογή της συνταγής.
Παρενέργειες των θυρεοειδικών φαρμάκων
Δεν είναι επίσης ασυνήθιστο οι θεραπείες του θυρεοειδούς να προκαλούν παρενέργειες, όπως πόνο στο στήθος και αίσθημα παλμών της καρδιάς, ειδικά σε άτομα που έχουν καρδιακά προβλήματα.
Επιπλέον, η παραμικρή απόκλιση από την κατάλληλη δοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε πεπτικές διαταραχές (πόνους στο στομάχι, διάρροια κ.λπ.), πονοκεφάλους ή ακόμη και αϋπνία.
Άλλα πιο σοβαρά προβλήματα που μπορεί μερικές φορές να παρατηρηθούν, είναι η ευερεθιστότητα, η σύγχυση, η ζάλη, η μυϊκή αδυναμία, ο τρόμος κ.λπ.
Ωστόσο, αυτές οι σοβαρές αντιδράσεις παραμένουν σπάνιες εάν ακολουθηθεί η σωστή δοσολογία.
