Ως ιγμορίτιδα χαρακτηρίζεται η φλεγμονή των ιγμορείων που ακολουθεί συνήθως κάποιο κοινό κρυολόγημα, γρίπη η κρίση αλλεργικής ρινίτιδας, με έντονο οίδημα του ρινικού βλεννογόνου και αυξημένη παραγωγή βλέννας.
Η ιγμορίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια, μολυσματική ή μη-μολυσματική.
Ο τύπος και η σοβαρότητα της ασθένειας ορίζονται από το πόσο διαρκεί χρονικά η φλεγμονή.
Όταν το κοινό κρυολόγημα, ή η γρίπη διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα και η απλή βλέννα μετατρέπεται σε πηκτό δύσοσμο πρασινοκίτρινο πύον, τότε υπάρχει ιγμορίτιδα.
Η χρόνια ιγμορίτιδα δημιουργείται, όταν η απόφραξη παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα με συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από 12 εβδομάδες.
Η οξεία ιγμορίτιδα συχνά αναπτύσσεται γρήγορα και διαρκεί 7 έως 10 ημέρες, αν και μπορεί επίσης να διαρκέσει έως και 4 εβδομάδες.
Η υποξεία ιγμορίτιδα μπορεί να διαρκέσει 4 έως 12 εβδομάδες.
Η υποτροπιάζουσα οξεία ιγμορίτιδα ορίζεται ως τέσσερα ή περισσότερα επεισόδια ετησίως χωρίς συνεχή συμπτώματα μεταξύ των επεισοδίων αυτών.
Αίτια
Μερικά από τα πιο κοινά αίτια που προκαλούν ιγμορίτιδα είναι τα ακόλουθα:
– Ρινικοί πολύποδες: Είναι η ανάπτυξη ιστών που κλείνουν τις ρινικές διόδους και τα ιγμόρεια.
– Αλλεργικές αντιδράσεις: Ένας από τους παράγοντες εκδήλωσης αλλεργίας είναι και η μυκητιασική λοίμωξη των ρινικών κόλπων.
– Σκολίωση ρινικού διαφράγματος: Ένα στραβό διάφραγμα (το τείχος μεταξύ των ρουθουνιών) μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση βλέννας και ιγμορίτιδα.
– Τραύμα στο πρόσωπο: Ένα κάταγμα στα οστά του προσώπου μπορεί να προκαλέσει απόφραξη των ρινικών κόλπων.
– Λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος: Οι λοιμώξεις στο αναπνευστικό σας, όπως τα κρυολογήματα, μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή και να πυκνώσουν τις μεμβράνες των ρινικών σας κόλπων, εμποδίζοντας την αποστράγγιση της βλέννας και δημιουργώντας συνθήκες ώριμες για την ανάπτυξη των βακτηρίων.
Αυτές οι λοιμώξεις μπορεί να είναι ιογενείς, βακτηριακές ή μυκητιασικές.
– Αλλεργίες όπως η αλλεργική ρινίτιδα: Η φλεγμονή που εμφανίζεται με τέτοιου τύπου αλλεργίες μπορούν να μπλοκάρουν τα ιγμόρεια σας.
– Κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος: Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, που ονομάζονται ηωσινόφιλα, μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή των ρινικών κόλπων.
Συμπτώματα
Η χρόνια και η οξεία ιγμορίτιδα έχουν παρόμοια συμπτώματα, αλλά η οξεία ιγμορίτιδα είναι μια προσωρινή μόλυνση των κόλπων που συχνά συνδέεται με ένα κρυολόγημα.
Τουλάχιστον δύο από τα ακόλουθα συμπτώματα πρέπει να συμβαίνουν ταυτόχρονα για τη διάγνωση της χρόνιας ιγμορίτιδας:
– Ρινική απόφραξη ή συμφόρηση, η οποία προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή από την μύτη
– Πόνος, ευαισθησία και πρήξιμο γύρω από τα μάτια, τα μάγουλα, την μύτη ή το μέτωπό
– Μειωμένη αίσθηση όσφρησης και γεύσης
– Πόνος στο αυτί
– Πόνος στην άνω γνάθο και στα δόντια
– Βήχας, ο οποίος μπορεί να επιδεινώνεται τη νύχτα
– Πονόλαιμος
– Δυσοσμία του στόματος
– Κόπωση ή ευερεθιστότητα
– Ναυτία
Βασικοί τρόποι αντιμετώπισης
Εκτός από την φαρμακευτική αγωγή που πιθανώς να σας συστήσει ο γιατρός σας, μπορείτε να κάνετε τα ακόλουθα:
Πίνετε άφθονα υγρά για να κάνετε πιο υδαρή την βλέννα και άρα πιο εύκολο για να την απομακρύνετε από τα ιγμόρεια.
Εφαρμόστε υγρή θερμότητα στα ιγμόρειά σας με την τοποθέτηση ζεστών, υγρών πετσετών στο πρόσωπό σας. Κάντε το αυτό αρκετές φορές την ημέρα για 5-10 λεπτά κάθε φορά.
Κάντε ένα ζεστό ντους και εισπνεύστε τον ατμό για να χαλαρώσετε τη βλέννα και να ανοίξετε τις ρινικές οδούς.
Αυτό μπορεί να βοηθήσει στο να ανακουφίσετε την πίεση στα ιγμόρεια.
Χρησιμοποιήστε έναν υγραντήρα για να διατηρήσετε τον αέρα στο σπίτι σας πιο υγρό.
Αποφύγετε το αλκοόλ, το κάπνισμα και τον ξηρό αέρα.
Όλα αυτά μπορεί να στεγνώσουν τα ιγμόρειά και τις ρινικές σας οδούς, αλλά και να επιδεινώσουν τον ερεθισμό της μεμβράνης από την βλέννα.
