Η πρωταρχική νόσος Crohn του δωδεκαδακτύλου σχεδόν πάντα εκδηλώνεται με στενωτική νόσο η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί είτε με πλαστική αποκατάσταση της στένωσης είτε με μεθόδους bypass, ενώ η εκτομή του δωδεκαδακτύλου για τη νόσο Crohn δεν απαιτείται σχεδόν ποτέ.
Όταν τα συρίγγια στη νόσο Crohn περιλαμβάνουν το δωδεκαδάκτυλο, είναι πάντα αποτέλεσμα της νόσου εντός ενός απομακρυσμένου τμήματος του λεπτού εντέρου το οποίο συριγγοποιείται στο κατά τα άλλα φυσιολογικό δωδεκαδάκτυλο.
Η πλαστική αποκατάσταση με την τεχνική Heineck-Mikulicz μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια στην πρώτη, δεύτερη και τρίτη μοίρα του δωδεκαδακτύλου, ενώ η στένωση στην τέταρτη μοίρα του δωδεκαδακτύλου αντιμετωπίζεται καλύτερα με την τεχνική κατά Finney δημιουργώντας μια εντερο-εντεροαναστόμωση μεταξύ της τέταρτης μοίρας του δωδεκαδακτύλου και της πρώτης έλικας της νήστιδας.
Αν η στένωση του δωδεκαδακτύλου είναι εκτενής ή αν ο περιβάλλον ιστός είναι πολύ άκαμπτος ή δυσκίνητος τότε δεν θα πρέπει να γίνει πλαστική αποκατάσταση, αλλά μια επέμβαση παράκαμψης. Η πιο συχνή επέμβαση παράκαμψης που γίνεται στην νόσο Crohn του δωδεκαδακτύλου είναι μια πλαγιο-πλάγια οπισθοκολική γαστρονηστιδική αναστόμωση.
Η επέμβαση αυτή ανακουφίζει αποτελεσματικά από τα συμπτώματα της απόφραξης του δωδεκαδακτύλου που σχετίζεται με την στένωση από τη νόσο Crohn, όμως ενέχει μεγάλο κίνδυνο για εξέλκωση της αναστόμωσης. Για να μειωθεί η πιθανότητα εξέλκωσης της αναστόμωσης, έχει προταθεί να γίνεται εκλεκτική βαγοτομή παράλληλα με την γαστρονηστιδική αναστόμωση ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος της σχετιζόμενης με την βαγοτομή διάρροιας.
Αν η στένωση υπάρχει μόνο στην τρίτη ή στην τέταρτη μοίρα του δωδεκαδακτύλου, προτιμάται μια Roux-en-Y δωδεκαδακτυλονηστιδική αναστόμωση στο εγγύς δωδεκαδάκτυλο αντί για την γαστρονηστιδοστομία, έχοντας η πρώτη το πλεονέκτημα ότι παρακάμπτεται η στένωση και εξαλείφεται ο κίνδυνος για εξέλκωση της αναστόμωσης και έτσι δεν χρειάζεται να γίνει βαγοτομή.
Τα περισσότερα από τα δωδεκαδακτυλικά συρίγγια είναι μικρά σε διάμετρο και ασυμπτωματικά, όμως μεγαλύτερα συρίγγια μπορεί να οδηγούν το περιεχόμενο του δωδεκαδακτύλου απευθείας στο περιφερικό λεπτό έντερο οδηγώντας έτσι σε δυσαπορρόφηση και διάρροια.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων, τα εντεροδωδεκαδακτυλικά συρίγγια αναγνωρίζονται προεγχειρητικά με εντερογραφία του λεπτού εντέρου. Ωστόσο, πολλά από αυτά διαγιγνώσκονται διεγχειρητικά. Τα περισσότερα δωδεκαδακτυλικά συρίγγια εντοπίζονται μακριά από το παγκρεατοδωδεκαδακτυλικό άκρο και έτσι τα συρίγγια αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν με εκτομή της νόσου Crohn και συρραφή του δωδεκαδακτύλου.
Σε περίπτωση μεγαλύτερων συριγγίων ή συριγγίων που εμπλέκονται σε μεγάλο βαθμό φλεγμονής μπορεί να είναι απαραίτητη μια σύγκλειση με μια Roux-en-Y δωδεκαδακτυλονηστιδική αναστόμωση ή με ένα νηστιδικό ορογονικό ‘’εμβάλωμα΄’.
Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος, Γενικός Χειρουργός
www.drmariolis.gr
www.y-o.gr
