Το λιπώδες ήπαρ, όπως μαρτυρά και το όνομά του, έχει ως χαρακτηριστικό την υπερβολική συγκέντρωση λίπους στο συκώτι.
Πρόκειται για μία κατάσταση που εμφανίζεται συνήθως σε παχύσαρκα ή υπέρβαρα άτομα και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές βλάβες του ήπατος.
Συγκεκριμένα, το λιπώδες ήπαρ έχει συνδεθεί με παθήσεις όπως ο καρκίνος του ήπατος, η κίρρωση του ήπατος και η ηπατική ανεπάρκεια.
Στα πρώτα στάδιά της η πάθηση δεν εμφανίζει συμπτώματα επομένως και είναι σπάνιο να απευθυνθεί ο ασθενείς σε έναν ειδικό.
Όταν ωστόσο η ασθένεια προχωρήσει, μπορεί να παρατηρηθούν συμπτώματα όπως το διογκωμένο ήπαρ, η κόπωση και ο πόνος στην άνω δεξιά κοιλία.
Μερικά ακόμη συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν τα εξής:
– Κοιλιακή διόγκωση
– Διευρυμένα αιμοφόρα αγγεία ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του δέρματος
– Μεγέθυνση στήθους στους άνδρες
– Διευρυμένη σπλήνα
– Κόκκινες παλάμες
– Κίτρινο δέρμα και μάτια (ίκτερος)
Ποιοι διατρέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο;
Η λιπώδης ηπατική νόσος μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικιακή ομάδα, αλλά κάνει συχνότερα την εμφάνισή της σε άτομα των 40 και 50 ετών.
Στο επίκεντρο της νόσου βρίσκονται όσοι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιακών παθήσεων λόγω άλλων παραγόντων κινδύνου όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης τύπου 2.
Η κατάσταση είναι επίσης στενά συνδεδεμένη με το μεταβολικό σύνδρομο, το οποίο είναι μια συσσώρευση ανωμαλιών που περιλαμβάνουν αυξημένο λίπος στην κοιλιά, κακή ικανότητα χρήσης της ορμόνης ινσουλίνης, υψηλή αρτηριακή πίεση και υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα.
Ακόμη έχει αποδειχθεί ότι η ηπατική λιπίδωση αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.
Σε ένα άτομο με λιπώδη ηπατική νόσο, το συκώτι του παράγει περισσότερη γλυκόζη, κακά λιπαρά και πρωτεΐνες.
Το όργανο που πλήττεται περισσότερο από την πάθηση αυτή είναι το πάγκρεας, το οποίο δεν μπορεί πλέον να συνθέσει επαρκή ποσότητα ινσουλίνης, με επακόλουθο την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2.
Επιπλέον, το ίδιο το ήπαρ συρρικνώνεται σημαντικά λόγω της παραπανίσιας συγκέντρωσης λίπους, με αποτέλεσμα ο ασθενής να οδηγείται σε κίρρωση του ήπατος.
