Περιγεννητικό θάνατο έχουμε όταν ένα μωρό πεθαίνει μετά την 22η εβδομάδα της κύησης ή ακόμη και λίγες ημέρες πριν ή μετά τη γέννησή του.
Η αντιμετώπιση του περιγεννητικού πένθους είναι μια έντονη και μακρά διαδικασία.
Πρόκειται για έναν έντονο πόνο, που πιάνει εξαπίνης τη γυναίκα, τον σύντροφό της και όλη τους την οικογένεια.
Η έγκυος έχει συνειδητοποιήσει πως θα αποκτήσει ένα μωρό, έχει μπει σε αυτή τη διαδικασία και περιμένει την ημέρα όπου θα γίνει επιτέλους μητέρα.
Όμως, για διάφορους λόγους, το μωρό πεθαίνει αφήνοντας τους πάντες λυπημένους.
Η γυναίκα, ο σύντροφος και η οικογένειά τους πρέπει να περάσουν τη διαδικασία του περιγεννητικού πένθους.
Όπως όταν χάνονται αγαπημένα πρόσωπα μένει ένα βαθύ συναισθηματικό αποτύπωμα, μαζί με τον πόνο που προκαλεί το γεγονός ότι δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν το μωρό.
Επιπλέον του έντονου πόνου από την απώλεια του παιδιού που περιμένανε, το κοινωνικό και το εργασιακό περιβάλλον δεν αναγνωρίζουν το περιγεννητικό πένθος το οποίο περνούν οι γονείς.
Γι’ αυτό, η αποδοχή και η διαδικασία επούλωσης είναι ορισμένες φορές πιο αργές και περισσότερο περίπλοκες.
