Η ομφαλοκήλη των ενηλίκων συμβαίνει αρκετό χρόνο μετά τη σύγκλειση του ομφαλικού δακτυλίου και οφείλεται στη σταδιακή εναπόθεση ουλώδους ιστού.
Η ομφαλοκήλη είναι πιο κοινή στις γυναίκες απ΄ότι στους άνδρες.
Στους προδιαθεσικούς παράγοντες περιλαμβάνονται: οι πολλαπλές κυήσεις με παρατεταμένο τοκετό, ο ασκίτης, η παχυσαρκία και οι μεγάλοι ενδοκοιλιακοί όγκοι.
Κλινικά Ευρήματα
Στους ενήλικες, η ομφαλοκήλη δεν υποχωρεί αυτόματα όπως στα παιδιά, αλλά αντιθέτως αυξάνει σταθερά σε μέγεθος.
Ο κηλικός σάκος πιθανώς να περιέχει πολλαπλές κοιλότητες.
Οι ομφαλοκήλες συνήθως περιέχουν επίπλουν, αλλά είναι πιθανή η παρουσία λεπτού και παχέος εντέρου.
Συχνά χρειάζεται επείγουσα αποκατάσταση, διότι ο αυχένας της κήλης είναι συνήθως αρκετά στενός σε σύγκριση με το μέγεθος της κηλικής μάζας και είναι συχνή η περίσφιξη ή ο στραγγαλισμός του προπίπτοντος σπλάγχνου.
Ομφαλοκήλες με στενά στόμια σχετίζονται συχνά με οξύ άλγος κατά τη διάρκεια του βήχα και της έντονης έκτασης.
Οι πολύ μεγάλες ομφαλοκήλες προκαλούν περισσότερο συχνά ένα αίσθημα έλξης ή έντονου άλγους.
Θεραπεία
Οι ομφαλοκήλες των ενηλίκων θα πρέπει να επιδιορθώνονται ταχέως ούτως ώστε να αποφεύγεται η περίσφιξη και ο στραγγαλισμός.
Αποκαταστάσεις που πραγματοποιούνται με τη χρήση πλέγματος έχουν και τα χαμηλότερα ποσοστά υποτροπών.
Οι λαπαροσκοπικές προσεγγίσεις σχετίζονται με χαμηλή επίπτωση μετεγχειρητικού άλγους και ταχεία επάνοδο σε σχέση με τις ανοιχτές τεχνικές.
Πλέγμα χρησιμοποιείται σε όλες, πλην των μικρότερων ομφαλοκηλών.
Η παρουσία κίρρωσης ή ασκίτη δεν αποτελούν αντένδειξη για την αποκατάσταση των ομφαλοκηλών, αφού η περίσφιξη, ο στραγγαλισμός και η ρήξη είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους ασθενείς με αυτές τις διαταραχές.
Εάν υφίσταται σημαντικός ασκίτης, οπωσδήποτε θα πρέπει πρώτα να αντιμετωπίζεται κλινικά ή με ενδοηπατική πυλαιοσυστηματική αναστόμωση (TIPS), μιας και η θνησιμότητα, νοσηρότητα και η υποτροπή είναι υψηλότερα σε ασθενείς με ασκίτη, όταν η κήλη αποκαθίσταται εν ψυχρώ.
Η προεγχειρητική αποκατάσταση των υγρών και του ισοζυγίου των ηλεκτρολυτών, καθώς και ο έλεγχος της θρέψης έχουν ως αποτέλεσμα την βελτίωση και την καλή έκβαση της υγείας αυτών των ασθενών.
Μαριόλης Σαψάκος Θεόδωρος, Γενικός Χειρουργός,
www.drmariolis.gr
www.y-o.gr
