Σήμερα παρατηρείται ένας αυξανόμενος αριθμός αντρών που θέλουν να μην έχουν τρίχες σε διάφορες περιοχές του σώματος τους.
Ιστορικά, η αποτρίχωση είναι γνωστή από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου.
Οι γυναίκες τότε χρησιμοποιούσαν ζεστό κερί για αφαιρούν τις τρίχες από τα πόδια τους.
Η πυκνότητα των τριχών, η έκταση που καλύπτουν και ο κύκλος ανάπτυξης της τρίχας παίζουν ρόλο για το πόσες συνεδριάσεις ακτινοβολίας με λέιζερ χρειάζονται για την αποτρίχωση.
Οι τρίχες είναι πιο ευαίσθητες στο λέιζερ όταν βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης.
Ο κύκλος ανάπτυξης μιας τρίχας κυμαίνεται από 4 έως 12 μήνες, ανάλογα με το μέρος του σώματος στο οποίο βρίσκεται.
Βασικά οι ακτίνες λέιζερ για αποτρίχωση μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα μέρη του σώματος.
Στις γυναίκες χρησιμοποιούνται συνήθως στα κάτω μέλη, στο πρόσωπο, στα χείλη, στις μασχάλες και στην κοιλιά.
Οι άντρες ζητούν αποτρίχωση κυρίως για την πλάτη, τους ώμους και το στήθος τους.
Παρά το γεγονός ότι χρειάζονται επαναληπτικές συνεδριάσεις με ακτίνες λέιζερ για να επιτευχθεί η αποτρίχωση μιας περιοχής, εντούτοις είναι γρηγορότερη μέθοδος από άλλες, επειδή ακτινοβολούνται πολλές τρίχες ταυτόχρονα.
Η θεραπεία με λέιζερ μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος.
Πρέπει επίσης να πούμε ότι η αποτρίχωση με λέιζερ δεν μπορεί να γίνει σε άτομα με άσπρες ή ξανθιές τρίχες, διότι οι ρίζες των τριχών αυτών δεν περιέχουν μελανίνη η οποία απορροφά την ενέργεια των ακτίνων προκαλώντας έτσι αποτρίχωση.
Συνοπτικά λοιπόν βλέπουμε ότι οι ακτίνες λέιζερ μπορούν να επιτύχουν αποτρίχωση με ασφάλεια, με συχνά ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Φυσικά υπάρχουν επιπλοκές κι αποτυχίες της μεθόδου που πρέπει αυτοί που θέλουν αποτρίχωση να τις γνωρίζουν καλά.
Επιπρόσθετα είναι απαραίτητο οι θεραπείες με λέιζερ να γίνονται από δερματολόγους με εξειδίκευση στον τομέα αυτό.
Οι γιατροί πρέπει με επιμέλεια να εξηγούν στους ασθενείς που επιζητούν αποτρίχωση τα υπέρ και τα κατά της θεραπείας με λέιζερ, όπως επίσης κι άλλων θεραπειών για αποτρίχωση.
