Η εξάρτηση είναι μία κατάσταση κατά την οποία ένας άνθρωπος εξαρτάται από κάποιον άλλον άνθρωπο ή από κάτι άλλο, προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.
Με λίγα λόγια, ένας εξαρτημένος χτίζει και επικεντρώνει τη ζωή του και την καθημερινότητά του γύρω από τον άνθρωπο ή το αντικείμενο της εξάρτησής του.
Ως εξάρτηση απέναντι σε ουσίες/υλικά αγαθά, μπορούμε να αναφερθούμε στη νικοτίνη από το τσιγάρο, στο αλκοόλ, στις ναρκωτικές ουσίες, στον υπέρμετρο καταναλωτισμό.. κ.λπ.
Στις περιπτώσεις αυτές της εξάρτησης, δημιουργείται μία κατάσταση απόλυτου εθισμού, κατά την οποία ο άνθρωπος κυριαρχείται από την έντονη ανάγκη λήψης της εκάστοτε ουσίας, επειδή το σώμα ή το πνεύμα έχει προσαρμοστεί στην ουσία και αναπτύσσει συμπτώματα στερητικού συνδρόμου μόλις σταματήσει τη «λήψη».
Η ψυχολογική εξάρτηση, σε σύγκριση με τη σωματική, είναι πολύ πιο σημαντική και είναι αυτή που απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο για να αντιμετωπιστεί.
Καθώς λοιπόν ο εγκέφαλος και το σώμα είναι άμεσα συνδεδεμένα, πρόκειται για μία πρωτογενή, χρόνια ασθένεια του συστήματος επιβράβευσης του εγκεφάλου, της μνήμης, της κινητοποίησης και όλων των σχετικών τμημάτων του κυκλώματος που οδηγεί στη δυσλειτουργία όλων των πνευματικών, βιολογικών, σωματικών και κοινωνικών τομέων στη ζωή ενός ανθρώπου.
