Με τον όρο κερατίτιδα ορίζεται η φλεγμονή του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού.
Ο κερατοειδής χιτώνας είναι ένας διαφανής χιτώνας στο μπροστινό τμήμα του βολβού του ματιού μπροστά από την ίριδα, ενώ δεν έχει αγγεία.
Η διαφάνειά του επιτρέπει τις φωτεινές ακτίνες να περάσουν μέσα στο μάτι.
Ο κερατοειδής καθορίζει το πώς εστιάζονται οι εικόνες στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, ώστε να δημιουργηθεί το είδωλό τους.
Αιτίες
Η κερατίτιδα μπορεί να οφείλεται σε μολύνσεις από μύκητες, βακτήρια, ιούς, σε οφθαλμική προσβολή από έρπητα ζωστήρα, σε ξένα σωματίδια πάνω στον κερατοειδή και σε τραυματισμούς του, σε επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα ή ερπητική κερατίτιδα, σε διάφορες παθήσεις των βλεφάρων ή σε αδυναμία σύγκλισής τους.
Ακόμα, μπορεί να οφείλεται σε υπερευαισθησία του κερατοειδούς χιτώνα, σε αντίδραση σε αντιβιοτικά, οφθαλμικές αλοιφές, κολλύρια ή σε άλλα αναισθητικά φάρμακα.
Επίσης η κερατίτιδα μπορεί να εμφανιστεί λόγω μειωμένης αισθητικότητας του κερατοειδούς, σε εγκαύματα του κερατοειδούς, στην πολύωρη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, σε ξηροφθαλμία, ακόμα και σε ανεπάρκεια βιταμίνης Α στον οργανισμό.
Τέλος η πολύωρη χρήση των φακών επαφής και ο ελλιπής καθαρισμός τους μπορεί να προκαλέσουν κερατίτιδα.
Συμπτώματα
Η κερατίτιδα προκαλεί έντονο πόνο στα μάτια, φωτοευαισθησία και την αίσθηση ότι υπάρχει ξένο σωματίδιο μέσα στα μάτια.
Ακόμα, προκαλεί δακρύρροια, μειωμένη ικανότητα όρασης επειδή ο κερατοειδής θολώνει και κοκκίνισμα των ματιών λόγω υπεραιμίας των αγγείων.
Θεραπεία
Υπάρχουν πολλοί τύποι κερατίτιδας, τους οποίους μπορεί να προσδιορίσει και να διαγνώσει ο οφθαλμίατρος.
Σε γενικές γραμμές η κερατίτιδα είναι μια φλεγμονή που μπορεί να αντιμετωπιστεί με πολλούς τρόπους ανάλογα την περίπτωση.
Στις περιπτώσεις ήπιας βακτηριακής κερατίτιδας χορηγούνται από τον οφθαλμίατρο ειδικές αντιβακτηριακές οφθαλμικές αλοιφές ή σταγόνες.
Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις χρειάζεται αντιβίωση και οφθαλμικές σταγόνες που περιέχουν στεροειδή.
Στις περιπτώσεις μυκητιασικής κερατίτιδας χορηγούνται στους ασθενείς αντιμυκητιασικά φάρμακα για κάποιους μήνες.
Σε ακραίες περιπτώσεις και αν καμία από τις παραπάνω θεραπείες δε δώσει αποτέλεσμα, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.
Χειρουργική επέμβαση και ιατρική παρακολούθηση χρειάζεται σίγουρα η κερατίτιδα που προέρχεται από παράσιτα.
Για τη θεραπεία της ιογενούς κερατίτιδας χορηγούνται φάρμακα κατά του ιού που την προκαλεί.
Μάλιστα υπάρχουν κάποιοι ιοί, όπως ο ιός του απλού έρπητα που μπορεί να προκαλέσει την ιογενή κερατίτιδα και να εμφανίζεται επανειλημμένα.
Οπωσδήποτε ενώ πάσχει κάποιος από κερατίτιδα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιεί φακούς επαφής.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας χρειάζεται τακτική παρακολούθηση από τον οφθαλμίατρο.
Σε περίπτωση που το μάτι κοκκινίσει περισσότερο, πονάει και η όραση γίνεται θολή ή η κατάσταση δε βελτιωθεί με τη χρήση κολλυρίων ή αυξάνεται σε μέγεθος ένα λευκό σημάδι πάνω στον κερατοειδή χρειάζεται επειγόντως επίσκεψη στον οφθαλμίατρο.
