Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η καρδιαγγειακή νόσος παραμένει η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Η καρδιακή προσβολή και το εγκεφαλικό επεισόδιο αποτελούν τις δύο συχνότερες αιτίες θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο, αντιπροσωπεύοντας μαζί περίπου το 85% όλων των σχετικών θανάτων.
Μια εκτενής ανάλυση ιατρικών αρχείων από τη Νότια Κορέα και τις Ηνωμένες Πολιτείες αναφέρει ότι στο 99% των καρδιακών προσβολών και των εγκεφαλικών επεισοδίων προηγήθηκε τουλάχιστον ένας κοινός παράγοντας κινδύνου. Αυτός ήταν ίδιος σε όλες τις ηλικίες και στις δύο χώρες, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την υψηλή αρτηριακή πίεση, την υψηλή χοληστερόλη, το υψηλό σάκχαρο στο αίμα και το κάπνισμα. Οι παθήσεις αυτές υπάγονται στην καρδιαγγειακή νόσο, σε παθήσεις δηλαδή που αφορούν την λειτουργία της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν δύο ομάδες, μία από την εθνική βάση δεδομένων ασφάλισης της Κορέας και μία από μια διαφορετική ερευνητική ομάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνολικά, τα αρχεία κάλυπταν περισσότερους από 9 εκατομμύρια ενήλικες και πολλά πρώτα καρδιακά ή νευρολογικά επεισόδια.
Μεταξύ των ατόμων που τελικά υπέστησαν ένα πρώτο συμβάν, η κορεατική βάση δεδομένων κατέγραψε 601.025 αποτελέσματα, ενώ η αμερικανική ομάδα κατέγραψε 1.188. Στη συνέχεια, οι ερευνητές έλεγξαν εάν κάποιος από τους τέσσερις παράγοντες κινδύνου εμφανίστηκε σε κάποια κλινική επίσκεψη πριν από το συμβάν.
Δεν χρειάστηκε επίσημη διάγνωση για να υπολογιστεί ο κίνδυνος, μιας και πολλοί άνθρωποι έχουν τιμές που δεν είναι ιδανικές για χρόνια πριν εμφανιστεί η ασθένεια.
Για την μελέτη, οι ερευνητές όρισαν την υπέρταση ως συστολική 120mmHg ή διαστολική 80mmHg. Στην ίδια κατηγορία εντάχθηκαν και τα άτομα που λάμβαναν αντιυπερτασική αγωγή. Η χοληστερόλη υπολογίστηκε ως ολική χοληστερόλη ίση ή μεγαλύτερη από 200mg/dl ή χρήση υπολιπιδαιμικού φαρμάκου.
Η ομάδα παρακολούθησε επίσης τη γλυκόζη νηστείας, το σάκχαρο του αίματος που μετρήθηκε μετά από τουλάχιστον 8 ώρες νηστείας, σε επίπεδα 100mg/dl ή υψηλότερα. Το κάπνισμα τώρα ή στο παρελθόν καταγράφηκε ως ο τέταρτος παράγοντας κινδύνου.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η αυξημένη αρτηριακή πίεση εμφανίστηκε πιο συχνά πριν από τα καρδιαγγειακά συμβάντα, ενώ το κάπνισμα εμφανίστηκε λιγότερο συχνά.
Τα όρια τέθηκαν σκοπίμως σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, ώστε να εντοπίζεται ο κίνδυνος έγκαιρα. Η προσέγγιση αυτή αντανακλά την πρωτογενή πρόληψη, στόχος της οποίας είναι να αποτραπεί η εμφάνιση της νόσου.
Η βλάβη στις αρτηρίες αναπτύσσεται σταδιακά όταν η αρτηριακή πίεση, η γλυκόζη ή τα λιπίδια υπερβαίνουν τα ιδανικά επίπεδα. Ο οργανισμός αντέχει μικρές μεταβολές για κάποιο διάστημα, αλλά η συνεχής έκθεση σε αυτές για χρόνια αυξάνει την καταπόνηση και τις πιθανότητες εμφάνισης σοβαρών προβλημάτων.
Πολλοί άνθρωποι ζουν με τιμές που δεν είναι ανησυχητικές, αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός του ασφαλέστερου εύρους. Αυτές οι μικρές αποκλίσεις δημιουργούν πίεση που αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου και τελικά αποδυναμώνει την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία, εξηγούν οι ερευνητές.
Οι τακτικές εξετάσεις και οι εργαστηριακές αναλύσεις είναι σημαντικές, επειδή αποκαλύπτουν αυτές τις πρώιμες μεταβολές. Η διόρθωση των προβλημάτων ενώ είναι ακόμα ήπια μπορεί να αλλάξει τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα και να αποτρέψει μια μελλοντική έκτακτη ανάγκη.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of the American College of Cardiology.
