Ο υπερθυρεοειδισμός αποτελεί κλινικό σύνδρομο, στο οποίο όλος ο οργανισμός εκτίθεται σε υψηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών.
Κατά σειρά συχνότητας συνήθη αίτια υπερθυρεοειδισμού είναι:
1. Νόσος Graves (μπορεί να συνυπάρχει με εξόφθαλμο)
2. Πολυοζώδης τοξική βρογχοκήλη
3. Τοξικό αδένωμα
4. Υποξεία θυρεοειδίτιδα στην οξεία φάση της
5. Υπερδοσολογία θυροξίνης
Συμπτωματολογία – Σημειολογία:
1. Δυσανεξία στο θερμό
2. Εφίδρωση
3. Απώλεια βάρους παρά την αυξημένη όρεξη
4. Νευρικότητα
6. Αίσθημα παλμών
7. Ταχυκαρδία
8. Διόγκωση θυρεοειδούς
9. Τρόμος χεριών
Η συχνότητα του υπερθυρεοειδισμού λόγω GRAVES είναι συχνή, ακριβείς όμως στατιστικές ελλείπουν.
Η νόσος προσβάλει γυναίκες σε μεγαλύτερο ποσοστό από άνδρες η δε αναλογία ποικίλει από 5 – 9:1
Αφορά κυρίως ηλικίες 40-49 και 60-69
Η απώλεια βάρους είναι ένα κλασικό σύμπτωμα στον υπερθυρεοειδισμό.
Αυτή η απώλεια σταματά σχεδόν αμέσως με την έγκαιρη διάγνωση και την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.
Η διάγνωση γίνεται τόσο από τα συμπτώματα και την κλινική σημειολογία όσο και από τις εργαστηριακές εξετάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν αιματολογικό (ΤSH, T4, TSI…) και απεικονιστικό (υπέρηχο θυρεοειδούς, σπινθηρογράφημα) έλεγχο.
Η θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού γίνεται με 2 τρόπους:
1. Δεν «καταστρέφει» τον θυρεοειδή:
– Aντιθυρεοειδικά φάρμακα (μεθιμαζόλη, καρβιμαζόλη κ.α)
2. «Καταστρέφει» τον θυρεοειδή:
– Xορήγηση ραδιενεργού ιωδίου I131
– Xειρουργική επέμβαση
Η επιλογή της θεραπείας εναπόκειται στην κρίση του θεράποντα ιατρού αξιολογώντας όλα τα στοιχεία (ιστορικό, κλινικά & εργαστηριακά ευρήματα) του ασθενούς.
Κωνσταντίνος Μπουτσουρής, Ενδοκρινολόγος – Διαβητολόγος
www.y-o.gr
