Οι περισσότεροι άνθρωποι ασκούνται με σκοπό να αισθανθούν καλύτερα.
Όμως είναι και μερικοί που φεύγουν από το γυμναστήριο νιώθοντας ναυτία.
Αν κι αυτό είναι συνήθως μόνο προσωρινό, μπορεί να είναι ακόμα άβολο.
Ευτυχώς, υπάρχουν μερικές καλές εξηγήσεις για το γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό και μάλλον δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε.
Όταν ασκούμαστε, υπάρχει μια αύξηση της ροής του αίματος στους μύες που λειτουργούν, τον εγκέφαλο, τους πνεύμονες και την καρδιά.
Αυτή η αύξηση της ροής του αίματος καθοδηγείται από το συμπαθητικό τμήμα του αυτόνομου νευρικού συστήματος.
Αυτό το κάνει διευρύνοντας τις αρτηρίες ώστε να μπορούν να μεταφέρουν περισσότερο αίμα σε αυτούς τους ιστούς.
Αλλά το συμπαθητικό νευρικό σύστημα περιορίζει ταυτόχρονα τα αιμοφόρα αγγεία που εισέρχονται στο γαστρεντερικό μας σύστημα (όπως το στομάχι μας) κατά τη διάρκεια μιας επίπονης προπόνησης έως και 80%.
Αυτό το κάνει επειδή υπάρχει περιορισμένη ποσότητα αίματος στο σώμα.
Η αυξημένη ζήτηση οξυγόνου από ορισμένους ιστούς μπορεί να καλυφθεί μόνο με την αλλαγή της ποσότητας του αίματος που πηγαίνει σε άλλους ιστούς.
Αυτό σημαίνει ότι η παροχή αίματος μπορεί να μειωθεί σε περιοχές που δεν χρειάζονται τόσο πολύ οξυγόνο εκείνη τη στιγμή.
Φαγητό και προπόνηση
Ας υποθέσουμε ότι έχετε φάει ένα γεύμα πριν πάτε στο γυμναστήριο ή πάτε για τρέξιμο.
Όταν τρώμε, το φαγητό τεντώνει το στομάχι μας.
Το αποτέλεσμα είναι η απελευθέρωση οξέος κι ενζύμων που απαιτούνται για την πέψη του φαγητού.
Οι μύες του στομάχου γίνονται επίσης πιο ενεργοί κατά τη διάρκεια της πέψης.
Υπάρχει οπότε μεγαλύτερη ζήτηση για οξυγόνο και ροή αίματος στο στομάχι και σε άλλους γαστρεντερικούς ιστούς.
Όταν γυμναζόμαστε, το αίμα πρέπει να πάει στους μύες, την καρδιά, τους πνεύμονες και τον εγκέφαλο.
Αυτό σημαίνει ότι η ροή του αίματος μειώνεται σε λιγότερο ενεργούς ιστούς, όπως ο γαστρεντερικός σωλήνας, ακόμα κι αν εκείνη τη στιγμή χωνεύει το δείπνο μας.
Όταν η ροή του αίματος μειώνεται σε αυτήν την περιοχή, ενεργοποιεί τα εντερικά μας νεύρα.
Αυτά στη συνέχεια προκαλούν αισθήματα ναυτίας.
Επιπλέον, το στομάχι κι άλλα κοιλιακά όργανα μπορούν επίσης να συμπιεστούν κατά τη διάρκεια της άσκησης, γεγονός που μπορεί να συμβάλει περαιτέρω σε αισθήματα ναυτίας.
Πότε πρέπει να φάτε;
Εάν ασκείστε αμέσως ή έως και μία ώρα μετά το φαγητό, είναι πιο πιθανό να εμφανίσετε ναυτία.
Δεν παίζει ρόλο το επίπεδο άσκησης ή η ένταση της προπόνησης.
Χρειάζονται περίπου δύο ώρες για να διασπαστεί η στερεά τροφή από το στομάχι και να εισέλθει στο λεπτό έντερο.
Επομένως εάν αισθάνεστε ναυτία μετά την προπόνηση, ίσως είναι καλύτερο να περιμένετε τουλάχιστον δύο ώρες μετά το γεύμα.
Αυτό που τρώτε πριν από την προπόνηση μπορεί επίσης να καθορίσει εάν έχετε ναυτία.
Τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, λιπαρά, ακόμη και πλούσιες σε πρωτεΐνες, συνδέονται με μεγαλύτερη πιθανότητα ναυτίας μετά την προπόνηση.
Ορισμένα λίπη, ιδιαίτερα κορεσμένα, μπορεί να προκαλέσουν ναυτία με διαφορετικό τρόπο.
Η κατανάλωση αθλητικών ποτών ή άλλων ποτών με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες (όπως χυμοί, ενεργειακά ποτά κι αναψυκτικά), συνδέεται επίσης με τη ναυτία κατά τη διάρκεια και μετά την προπόνηση.
Εάν είστε κάποιος που βιώνει συχνά ναυτία μετά από μια προπόνηση, υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε.
Πρώτα, αλλάξτε ή μειώστε τη συνηθισμένη σας προπόνηση κι αυξήστε την ένταση αργά.
Βεβαιωθείτε ότι πίνετε αρκετό νερό πριν και μετά την προπόνηση.
Αν πίνετε πολύ λίγο ή πάρα πολύ, μπορεί να προκαλέσει ναυτία για διαφορετικούς λόγους.
Όσον αφορά το φαγητό, αποφύγετε το δύο ώρες πριν κι επιλέξτε το σωστό φαγητό.
Μπορείτε να φάτε υδατάνθρακες υψηλής ποιότητας (όπως μπανάνες ή γλυκοπατάτες) και πρωτεΐνες, καθώς κι ακόρεστα λίπη (όπως ξηροί καρποί).
Αυτά όχι μόνο θα τροφοδοτήσουν το σώμα, αλλά δεν θα είναι τόσο δύσκολο να αφομοιωθούν, όσο άλλες τροφές, εάν σκοπεύετε να ασκηθείτε.
