Μια συνεπής αερόβια ρουτίνα μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα από το να βελτιώσει τη διάθεση και την αντοχή σας. Νέα ευρήματα δείχνουν ότι μπορεί να ενισχύσει την μνήμη σας, διατηρώντας τον εγκέφαλο νέο, σύμφωνα με όσα κατέγραψαν απεικονίσεις. Μέσα σε έναν χρόνο, όσοι έκαναν σταθερά αερόβια άσκηση εμφάνισαν εγκεφάλους που στις απεικονίσεις φαίνονταν σχεδόν έναν χρόνο «νεότεροι» σε σχέση με όσους δεν άλλαξαν τις καθημερινές τους συνήθειες.
Η έρευνα επικεντρώθηκε στην «ηλικία του εγκεφάλου» — μια εκτίμηση μέσω μαγνητικής τομογραφίας (MRI) για το πόσο «γερασμένος» ή «νεανικός» φαίνεται ο εγκέφαλος σε σχέση με τη χρονολογική ηλικία του ατόμου. Ο βασικός δείκτης ήταν το brain‑PAD, δηλαδή η διαφορά ανάμεσα στην προβλεπόμενη ηλικία του εγκεφάλου και την πραγματική ηλικία. Όσο μεγαλύτερο το brain‑PAD, τόσο πιο γερασμένος φαίνεται ο εγκέφαλος.
Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει ένα αυξημένο brain‑PAD με χειρότερη σωματική και γνωστική λειτουργία, αλλά και με υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας. Σε αντίθεση με άλλες έρευνες που βασίζονται σε τεστ μνήμης ή περιμένουν να εμφανιστούν κλινικά συμπτώματα, η συγκεκριμένη μελέτη διερεύνησε αν ο τρόπος ζωής μπορεί να επηρεάσει έναν πρώιμο βιολογικό δείκτη πριν εκδηλωθούν προβλήματα.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μαγνητικές τομογραφίες για να εκτιμήσουν την ηλικία του εγκεφάλου στην αρχή της μελέτης και ξανά στο τέλος του έτους. Ο βασικός δείκτης που παρακολούθησαν ήταν το brain‑PAD, δηλαδή η διαφορά ανάμεσα στην προβλεπόμενη ηλικία του εγκεφάλου και στη χρονολογική ηλικία του ατόμου.
Η κλινική δοκιμή βασίστηκε σε 130 υγιείς ενήλικες ηλικίας 26 έως 58 ετών. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία είτε σε μια ομάδα άσκησης είτε σε μια ομάδα ελέγχου που συνέχισε τη συνηθισμένη καθημερινή της δραστηριότητα χωρίς αλλαγές. Όσοι εντάχθηκαν στο πρόγραμμα αερόβιας άσκησης ακολούθησαν ένα πλάνο βασισμένο σε ευρέως αποδεκτές οδηγίες φυσικής κατάστασης.
Κάθε εβδομάδα συμμετείχαν σε δύο επιβλεπόμενες συνεδρίες διάρκειας 60 λεπτών στο εργαστήριο και έκαναν επιπλέον άσκηση στο σπίτι, ώστε να φτάνουν συνολικά περίπου τα 150 λεπτά αερόβιας δραστηριότητας εβδομαδιαίως. Για να καταγράψουν αλλαγές πέρα από τις απεικονίσεις, οι ερευνητές μέτρησαν επίσης την καρδιοαναπνευστική ικανότητα των συμμετεχόντων, χρησιμοποιώντας τη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου — γνωστή ως VO₂peak — στην αρχή και στο τέλος των 12 μηνών.
Σε διάστημα ενός έτους, το brain‑PAD της ομάδας άσκησης μειώθηκε κατά περίπου 0,6 χρόνια κατά μέσο όρο. Πιο απλά, οι απεικονίσεις έδειξαν ότι ο εγκέφαλός τους φαινόταν λίγο πιο «νεανικός» σε σχέση με την αρχή της μελέτης. Αντίθετα, στην ομάδα ελέγχου παρατηρήθηκε μια μικρή αύξηση, αν και αυτή η μεταβολή από μόνη της δεν ήταν στατιστικά σημαντική.
Αυτό που ξεχώρισε περισσότερο ήταν η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες. Όταν οι ερευνητές συνέκριναν τις δύο πορείες, η διαφορά στην ηλικία του εγκεφάλου ήταν σχεδόν ένα ολόκληρο έτος, υπέρ των ατόμων που ασκούνταν.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Sport and Health Science.
